minns

en ekki þinns

mánudagur, september 11, 2006

Kokmæltir sérhljóðar

Ég drakk tvo bolla af grænu tei í dag og varð mjög duglegur. Sveittur og duglegur. Hljóp um húsið og gerði 5 hluti á sama tíma, en hljóp auðvitað meira en ég gerði. Rann hárnákvæmt á ullarsokkunum um parketið.

Ég græjaði í uppþvottavélina. Þegar ég var að taka úr henni reif ég efri grindina úr henni og ætlaði að skella henni upp á borð til að geta tínt beint upp í skápana. Á leiðinni upp á borðið þá klirrangrassj rak ég allt draslið í og hélt í sekúndubrot að ég myndi missa allar kornflexskálarnar og spariglösin beint niður á grjótharðar flísarnar á eldhúsgólfinu.

Það slapp, enda hefði eina leiðin til að missa þetta niður verið að sleppa takinu af grindinni. Svo hress var ég nú ekki.

Það kom þó skjálfti í kerfið, mér brá. Þá þarf maður að gefa frá sér karlmannahljóð til að jafna þrýstinginn. Aaaaööååårrghhh!

Nema, ég er svo ótrúlega póstmódernískur og meta að ég geri karlmannahljóð með gæsalöppum.

99Aaaaööååårrghhh!66

3 Comments:

Anonymous Lína said...

Viltu hætta að vera svona greindur og frumlegur.

Við hin finnum til smæðar okkar.

12:40 f.h.  
Blogger krilli said...

Ef ég er risi, þá hjálpar það sannarlega til að ég stend á öxlunum á þér. Í krosstengdri grannfræði mannrúmsins stendur þú mér þó á sama tíma mjög ofar, og blikar tindalega.

12:48 f.h.  
Anonymous halli said...

Já. Það er líka erfitt að skrifa eitthvað við skrifin þín án þess að hljóma einsog fingrafar á ístertu.

6:00 e.h.  

Skrifa ummæli

<< Home